Wat is de Amerikaanse paling? Een leven tussen rivieren, kusten en de Sargassozee

Een brongebaseerde uitleg van de Amerikaanse paling (Anguilla rostrata): verspreiding, levensfasen, zoet en brak water, trek naar de Sargassozee en het onderscheid tussen de bestandsbeoordeling van 2023 en beheermaatregelen van 2024.

Begin met lezen ↓Inhoud +
Illustratie van een Amerikaanse paling in een ondiepe Noord-Amerikaanse rivier
In dit artikel
  • Soort en verspreiding
  • Groei en leefomgeving
  • Trek over zee

De Amerikaanse paling (Anguilla rostrata) is een palingsoort die opgroeit in rivieren, estuaria en kustwateren in en rond oostelijk Noord-Amerika. Voor de voortplanting trekt hij richting de Sargassozee in het noorden van de Atlantische Oceaan. Hoewel hij vaak een zoetwaterpaling wordt genoemd, brengt niet elk individu zijn hele groeifase in zoet water door: deze soort is katadroom, met voortplanting op zee en opgroei in verschillende typen water.

Wie de levenscyclus wil begrijpen, moet de wetenschappelijke soortnaam, geografische verspreiding, omstandigheden van het leefgebied en het bewijs voor de oceaantrek uit elkaar houden. Deze uitleg volgt de soortinformatie van de Amerikaanse Fish and Wildlife Service (FWS), de oorspronkelijke onderzoeksartikelen en de gedateerde stukken van de Atlantic States Marine Fisheries Commission (ASMFC). Illustraties tonen begrippen, geen waarnemingen of gemeten routes. Het zijn geen ter plaatse gemaakte foto’s.

Soort en verspreiding

01 | De Amerikaanse paling herkennen aan zijn wetenschappelijke naam

De FWS gebruikt de wetenschappelijke naam Anguilla rostrata en de Engelse naam American eel. Het dier heeft een langgerekt lichaam, relatief kleine vinnen en een slijmerige huid; bij het zwemmen golft een groot deel van het lichaam. De Amerikaanse paling behoort wel tot hetzelfde geslacht Anguilla als de Europese en de Japanse paling, maar hun ecologische kenmerken en beschermingsstatus mogen niet zonder soortspecifieke onderbouwing worden overgenomen. De wetenschappelijke naam is daarom het uitgangspunt bij ieder soortprofiel. FWS

02 | Het westelijk deel van de Atlantische Oceaan en Noord-Amerikaanse stroomgebieden

Volgens het FWS-soortprofiel komt A. rostrata voor langs de westelijke Atlantische kust van het gebied rond Venezuela via Noord-Amerika tot Groenland en IJsland. In de Verenigde Staten omvat de leefomgeving niet alleen de Atlantische kust, maar ook stroomgebieden aan de Golf van Mexico, het stroomgebied van de Mississippi en enkele meren in het binnenland. Zo’n brede verspreidingsschets zegt niets over gelijke aantallen in alle rivieren of een identieke reisafstand van elk dier. Voor lokale uitspraken is informatie op het niveau van het stroomgebied of de kustregio nodig. FWS

03 | Kleur en een foto alleen bevestigen geen soort

Het uiterlijk verandert tijdens de ontwikkeling; de FWS beschrijft ook verschillen in uiterlijk tussen vrouwtjes en mannetjes. Een bruine of olijfgroene, langgerekte vis op een foto is daarom niet automatisch A. rostrata. Voor betrouwbare determinatie worden vindplaats, relevante lichaamskenmerken, een deskundige beoordeling en betrouwbare wetenschappelijke soortgegevens samen bekeken. De ASFIS-lijst van de FAO helpt bij de gestandaardiseerde naamgeving voor visserijstatistieken, maar is geen determinatiecertificaat voor een willekeurige foto. FWS FAO ASFIS

Groei en leefomgeving

04 | Van leptocephalus via glasaal naar gele aal en schieraal

De levenscyclus begint met op zee geboren, doorzichtige, bladachtige leptocephaluslarven. Bij de nadering van kustwater veranderen deze in glasaal, waarna stadia zoals elver, gele paling en de rijpere, trekkende schieraal (silver eel) worden onderscheiden. Dit zijn namen voor ontwikkelingsfasen en geen afzonderlijke soorten. De FWS beschrijft dat de levensduur afhankelijk van leefomgeving en omstandigheden kan variëren van circa 5 jaar tot meer dan 40 jaar. Uit een getekende reeks met steeds grotere dieren mogen geen vaste leeftijden, lengtes of groeisnelheden worden afgeleid. FWS Geselecteerde stadia, geen volledige levenscyclus en geen leeftijds- of grootteschaal.

05 | Rivieren, estuaria en kustwateren als leefomgeving

Niet alle jonge Amerikaanse palingen zwemmen stroomopwaarts naar zuiver zoet water. Sommige groeien in rivieren op, andere verblijven in brak estuariumwater of blijven in kustwateren met zout water; dat verschilt naar regio en levensfase. Volgens de FWS schuilen groeiende dieren overdag onder vegetatie of bij hout en zijn ze vaak ’s nachts actief. Door rivier, overgangswater en kust als verbonden leefgebieden te beschouwen, wordt duidelijk waarom bescherming van slechts één deel van dat systeem niet noodzakelijk de volledige levenscyclus beschermt. FWS Figuur 05: Samenhangende zoetwaterrivier en brakwaterestuarium. De vertakking toont habitatopties, geen verplichte route voor elk dier.

06 | Voedsel van larven en opgroeiende palingen afzonderlijk bekijken

Volgens de FWS jagen palingen ’s nachts en eten ze kreeftachtigen, kleine insecten, wormen en andere vissen. Het is misleidend om deze prooien zonder meer ook aan leptocephaluslarven in volle zee toe te schrijven. Miller en collega’s onderzochten in 2019 in de Sargassozee de darminhoud van larven van verschillende aalachtigen en beschreven onder meer amorf organisch materiaal dat past bij de hypothese van voedseldeeltjes die met mariene sneeuw samenhangen. Dit stelt niet experimenteel vast dat alle larven van A. rostrata uitsluitend of precies die prooien eten. Het onderzoek bekeek larven van de familie Anguillidae en meerdere families van zeealen; het stelt op zichzelf niet vast wat larven van de Amerikaanse paling eten. FWS Miller et al. (2019)

Trek over zee

07 | De Sargassozee als voortplantingsgebied

De Sargassozee in de noordelijke Atlantische Oceaan geldt als voortplantingsregio van de Amerikaanse paling. Schieralen die aan het rijpen zijn trekken vanuit rivieren en kustwateren de oceaan op; jonge larven worden vervolgens met zeestromingen naar westelijke Atlantische kustgebieden vervoerd. Deze grote lijn steunt op de soortbeschrijving van de FWS en op verspreidingsgegevens van larven, maar de precieze paaiplaatsen zijn onbekend en de routes van afzonderlijke dieren zijn niet allemaal rechtstreeks waargenomen. FWS Béguer-Pon et al. (2015)

08 | Veldgegevens en zenderonderzoek als verschillende bewijssoorten

De samenhang met de Sargassozee is eerst uit verzamelde larven in zee en later deels uit elektronisch gevolgd trekgedrag van volwassen palingen afgeleid. In een in 2015 gepubliceerd onderzoek zetten Béguer-Pon en collega’s in 2012–2014 op het Scotian Shelf bij Canada 38 van satellietzenders voorziene palingen uit. Van 28 zenders kwamen gegevens binnen; acht dieren werden voorbij het continentaal plat op open zee gevolgd, en één dier trok ongeveer 2.400 km tot nabij de noordelijke rand van het veronderstelde paaigebied. Dit waardevolle onderzoek volgt niet iedere paling en documenteert geen rechtstreeks gefilmde paai. De dieren uit de groep van 2014 werden in het estuarium van de Saint Lawrence gevangen en vóór vrijlating over land naar Nova Scotia vervoerd. De circa 2.400 km is de gereconstrueerde route van één dier na vrijlating, niet de hele afgelegde weg sinds de vangst. Béguer-Pon et al. (2015) Figuur 08: Verschil tussen veldregistraties en elektronische volggegevens. Illustratieve documenten, geen originele gegevens of officiële stukken. De apparatuur is schematisch; ze toont niet de werkelijk gebruikte onderzoeksapparatuur of een GPS-demonstratie onder water.

Bestand en beheer

09 | Beheerregels verschillen per rechtsgebied

De ASMFC coördineert het visserijbeheer tussen de Amerikaanse Atlantische kuststaten van Maine tot Florida, maar vergunningen, seizoenen, vistuigen en vangstbeperkingen zijn niet één uniforme nationale regeling. Het in mei 2024 goedgekeurde Addendum VI voorzag voor de commerciële glasaalvisserij in Maine in een quotum van 9.688 lb per jaar voor 2025–2027. Addendum VII stelt het jaarlijkse kustbrede plafond voor commerciële aanlandingen van gele paling voor 2025–2027 op 518.281 lb; vóór het visjaar 2028 kan dit worden bijgewerkt of gehandhaafd. Deze waarden zijn beheergrenzen voor specifieke visserijen en perioden, geen algemene persoonlijke vangstquota. Wie regels wil toepassen, moet de actuele bepalingen van de bevoegde staat controleren. ASMFC Addendum VI Addendum VII

10 | Bedreigingen gedurende de hele levenscyclus

De ASMFC kwalificeert het Amerikaanse kustbestand van de Amerikaanse paling op basis van de benchmarkbeoordeling van 2023 als “depleted” (op een laag of uitgeput niveau), terwijl de actuele ASMFC-overzichtspagina de status van visserijsterfte als “unknown” vermeldt. De toestand wordt niet uitsluitend door visserij verklaard: ook dammen en andere migratiehindernissen, sterfte bij turbines tijdens de stroomafwaartse trek, verlies van habitat, vervuiling, ziekten en veranderingen in leef- en voedselomstandigheden worden besproken. Het historische besluit van de FWS uit 2015 dat plaatsing onder de Amerikaanse Endangered Species Act destijds niet gerechtvaardigd was, is een ander juridisch oordeel op een ander moment. Het bewijst niet dat het bestand in 2026 gezond of overvloedig is. Het besluit vervangt evenmin de latere ASMFC-beoordeling. ASMFC ASMFC 2023 FWS 2015

11 | Datum van soorteninformatie, bestandsbeoordeling en beheer uit elkaar houden

Een soortenpagina, een wetenschappelijke bestandsbeoordeling en juridisch of bestuurlijk vastgestelde visserijregels worden op verschillende momenten bijgewerkt. Voor dit artikel is de FWS-soorteninformatie op 2026-11-13 geraadpleegd; de bestandsstatus volgt de beoordeling van 2023, waarvan het gebruik in augustus 2023 werd aanvaard, terwijl Addenda VI en VII in mei 2024 werden goedgekeurd. Het glasaalquotum voor Maine heeft expliciet betrekking op 2025–2027. Bij nieuwe besluiten of regelgeving moet men steeds opnieuw de beoordelingsdatum én de toepassingsperiode controleren. FWS ASMFC ASMFC 2023 Addendum VI Addendum VII Soortprofiel, beoordelingsdatum en beheerjaar moeten afzonderlijk worden gecontroleerd. De afbeelding toont geen echte officiële gegevens of trendgegevens. De afbeelding toont ook geen oorspronkelijke gegevens.

11 | Datum van soorteninformatie, bestandsbeoordeling en beheer uit elkaar houden
Type informatieDatum of referentiejaarBetekenis bij gebruik
FWS-soortprofiel2026-11-13Raadpleegdatum van de beschrijving van ecologie en verspreiding
ASMFC-benchmarkbeoordeling2023 / 2023-08Jaar van de wetenschappelijke beoordeling en maand van aanvaarding
ASMFC Addenda VI en VII2024-05 / 2025–2027Maand van goedkeuring en toepassingsperiode van het quotum in Maine

Bekijk alle artikelen

Vind een artikel

Informatie over ecologie, gerechten en kweek per thema.

Bekijk alle artikelen

Lees het volgende artikel

Alle artikelen
Referenties en bronnen9 bronnen

De taal van de bronnen verschilt per document.

  1. FWS: American eel (Anguilla rostrata), soortidentiteit en levensgeschiedenis nieuw tabblad
  2. ASMFC: American Eel, bestand en beheer tussen de kuststaten nieuw tabblad
  3. ASMFC: benchmarkbeoordeling Amerikaanse paling 2023 en peerreviewrapport nieuw tabblad
  4. ASMFC: Addendum VI (mei 2024), commerciële glasaalvisserij in Maine nieuw tabblad
  5. ASMFC: Addendum VII (mei 2024), plafond voor commerciële aanlandingen van gele paling en monitoring nieuw tabblad
  6. Béguer-Pon e.a. (2015): oorspronkelijk onderzoek met satellietzenders naar oceaantrek nieuw tabbladVolledige tekst van hetzelfde artikel gecontroleerd via Europe PMCnieuw tabblad
  7. Miller e.a. (2019): onderzoek van uiterlijk en darminhoud van aalachtige larven in de Sargassozee nieuw tabbladSamenvatting van de auteurs in het institutionele repository van SLU.
  8. FAO: statistische functie van de ASFIS-soortenlijst nieuw tabblad
  9. FWS: historische beoordeling uit 2015 van een verzoek op grond van de Endangered Species Act nieuw tabblad

Artikelen

Vind een artikel

Enter: alle resultaten. ↓: een resultaat kiezen.

Bekijk alle artikelen

De zoekopdracht wordt op je apparaat verwerkt. De zoekcriteria staan in de URL.

Leestijd

Leesinstellingen

UNAGI JAPAN

Selecteer en kopieer de URL hieronder.